શેઠ સી.એન.વિદ્યાવિહાર - પ્રાર્થના મંદિર

સાંભળો..
પ્રાર્થનામંદિરના મૂળ રાગમાં સચવાયેલા,આપણને કંઠ્સ્થ છે એજ બધાં…
ભાઈલાલ શાહના સ્વરમાં.

સાંભળો… (કરુણ રસ)
મૃત્યુ અને એના પછીનો વિલાપ અને અંતિમક્રિયા વખતનો સમય…ખૂબ જ ચોટદાર શબ્દો,
ભાઈલાલ શાહના સ્વરમાં..

સાંભળો..સેજલ માંકડ(૧૯૯૬ બેચ)ના મધુર અવાજમાં …તેઓ ક્લાસિકલ સીંગર છે અને સારેગમા ૨૦૦૩ માં પણ ભાગ લીધો હતો.

મારી વિનંતી છે કે, તમારી પાસે જો બીજી પ્રાર્થનાઓ રેકોર્ડ કરેલી હોય તો અપલોડ કરશો !

તારા નામમાં ઓ સ્વતંત્રતા
મીઠી શી વત્સલતા ભરી
મુડદાં મસાણેથી જાગતાં
એવી શબ્દમાં શી સુધા ભરી..

સાંભળો..
રૂપલે મઢી છે સારી રાત રે સજન,
એનુ ઢુંકડૂં ન હોજો પ્રભાત
સૂરજ ને કોઇ ઓલી મેર રોકી રાખો,
હજી આદરી અધૂરી વાત..
રૂપલે મઢી છે સારી રાત રે સજન.

વેળા આવી તો જરા વેણ નાખો વાલમા,
એક જરા મોંઘેરું કહેણ નાખો વાલમા,
ફેણ રે ચઢાવી ડોલે અંધારા દૂર દૂર..દૂર દૂર..
એને મોરલીની સૂર કરું વાત રે..(?)
રૂપલે મઢી છે સારી રાત રે સજન

દિલના દરિયાવનાં ઊંડાણ જરા જોઈ લઉં,
કેવા રે મોહાબ્બતનાં તાણ જરા જોઈ લઉં,
મહારા કિનાર રહો દૂર નિત દૂર દૂર..દૂર દૂર..
રહો મજધારે મ્હારી મુલાકાત રે..
રૂપલે મઢી છે સારી રાત રે સજન,
એનુ ઢુંકડૂં ન હોજો પ્રભાત…

ફિલ્મઃ રૂપલે મઢી છે સારી રાત(૧૯૬૮)
ગીતકારઃ હરિન્દ્ર
સંગીતકારઃ દિલીપ ધોળકિયા
સ્વરઃ લતા મંગેશકર

ઘૂંઘટે ઢાંક્યું રે એક કોડિયું..
હે..હું તો નીસરી ભર બજાર જી..
લાજી રે મરું ..મારો સાયબો ખોવાયો..
કોને કહું આવી વાત જી..
ઘૂંઘટે ઢાંક્યું રે એક કોડિયું

ટોડલે ટોડલે મેં તો તોરણો બાંધ્યા..
મારે મેઢિયું ઝાક ઝમાળજી રે…
હે..જોબન ઝરુખે રુડી ઝાલરૂં વાગે
ઝાંઝર, ઘૂંઘર, માળ જી..
ઘૂંઘટે ઢાંક્યું રે એક કોડિયું …

રાત ઢળીને ઘેરા ઘડીયાળા વાગ્યા
અને પ્રાંગણનાં ફૂટયાં ફૂટ્યા દોરાજી રે..
હે…તો’ય ના આવ્યો, મારો સાયબો સલૂણો
જાગી આઠે પહોરજી…
ઘૂંઘટે ઢાંક્યું રે એક કોડિયું …!

ફિલ્મઃ મહેંદી રંગ લાગ્યો (૧૯૬૦)
ગીતકારઃ ચતુર્ભુજ દોશી
સંગીતકારઃ અવિનાશ વ્યાસ
સ્વરઃ લતા મંગેશકર

સાંભળો …
જિંદગીમાં જેટલા માઠા અનુભવ થાય છે,
જીવવા માટે જ એ સાચા અનુભવ થાય છે.

નોંધ રાખો આવતી પેઢીને પણ ખપ લાગશે,
વાટમાં જે કંઈ ખરા ખોટા અનુભવ થાય છે !

સામી છાતીના પ્રહારોમાં નથી સરખાપણું,
પીઠ પાછળનાં બધાં સરખાં અનુભવ થાય છે.

બાલુની વિધ્નો વિષેની ધારણા ખોટી પડી,
મિત્ર ઓછા હોય તો ઓછા અનુભવ થાય છે!
જીવવા માટે જ એ સાચા અનુભવ થાય છે.

રચનાઃ બાલુ પટેલ

(સામસન અને દેલીલા)

સાંભળો..
સૂના સરવરિયા ને કાંઠડે હું બેડલું મેલીને ન્હાવા ગઈ,
પાછી વળી ત્યારે બેડલું નહીં..!
હું તો મનમાં ને મનમં મૂંઝાઈ મારી બ’ઈ
શું રે કહેવું મારે માવડીને જઈ..
પાછી વળી ત્યારે બેડલું નહીં..!

કેટલું રે કહ્યું પણ કાળજું ન કોર્યું ,
ને ચોરી ચોરીને એણે બેડલું ચોર્યું
ખાલીખમ બેડલાથી મળે ના કાંઈ
પાછી વળી ત્યારે બેડલું નહીં..

નીતરતી ઓઢણી ને નીતરતી ચોળી,
ને બેડલાનો ચોર મારે કેમ લેવો ખોળી?
દઈને મારું બેડલું મારા દલડાં ને દઈ,
પાછી વળી ત્યારે બેડલું નહીં..

સૂના સરવરિયા ને કાંઠડે હું બેડલું મેલીને ન્હાવા ગઈ,
હું તો મનમાં ને મનમં મૂંઝાઈ મારી બ’ઈ
શું રે કહેવું મારે માવડીને જઈ..
પાછી વળી ત્યારે બેડલું નહીં..!
-અવિનાશ વ્યાસ

સાંભળો ….
ધારો કે એક સાંજ આપણે મળ્યાં અને આપણે હળ્યાં
પણ આખા આ આયખાનું શું?
ખુલ્લી આ આંખ અને કોરી કિતાબ એને ફરીફરી કેમ કરી વાંચશું?
માનો કે હોઠ સહેજ મ્હોરી ઉઠ્યાં ને છાતીમાં મેઘધનુષ ફોરી ઉઠ્યાં
પણ બળબળતી રેખાનું શું?
આકાશે આમ ક્યાંક ઝુકી લીધું ને ફૂલોને ‘કેમ છો?’ પૂછી લીધું
પણ મૂંગી આ વેદનાનું શું?
માનો કે આપણે ખાધું-પીધું અને માનો કે રાજ! થોડું કીધુંયે રાજ,
પણ ઝૂરતા આ ઓરતાનું શું?
ધારો કે રાણી! તમે જીતી ગયાં અને ધારો કે વાયરા વીતી ગયા
પણ આ માંડેલી વારતાનું શું?

રચના: જગદીશ જોષી

સાંભળો..ખુબ જ સુંદર ગાયેલું.. 

ખોબો ભરીને અમે એટલું હસ્યાં
કે કૂવો ભરીને અમે રોઈ પડ્યાં.

ખટમીઠાં સપનાઓ ભૂરાં ભૂરાં
કુંવારા સોળ વરસ તૂરાં તૂરાં
અમે ધુમ્મસના દરિયામાં એવાં ડૂબ્યાં.
કે હોડી-ખડક થઈ અમને નડ્યાં.

ક્યાં છે વીંટી અને કયાં છે રૂમાલ?
ઝૂરવા કે જીવવાનો ક્યાં છે સવાલ?

કૂવો ભરીને અમે એટલું રડ્યાં
કે ખોબો ભરીને અમે મોહી પડ્યાં.
રચનાઃ જગદીશ જોષી
સ્વરઃ નિરુપમા શેઠ